قبول شکست در کنکور قبل از روز آزمون، ممنوع!

قبول شکست پیش از رقابت ممنوع

قبول شکست در کنکور قبل از روز آزمون، ممنوع!

قبول شکست قبل از رقابت!
#پارگراف_۱
یکی از مهم ترین موضوعاتی که یک داوطلب کنکور در روزهای نزدیک به کنکور باید در ذهن خود داشته باشد، رهایی از شر تفکری است که من نام آن را “قبول شکست قبل از رقابت” می نامم.
طبیعی است که هر سال، بسیاری از داوطلبان کنکور، داستان های متفاوتی بابت افراد موفق در سال های گذشته می شنوند یا در مصاحبه های تبلیغاتی آموزشگاه های بزرگ می بینند. اما در واقع بسیاری از داوطلبان، شکست خورده اند تا فقط تعداد معدودی به موفقیت رسیده اند. آنچه اینجا مورد نظر من است، این است که فقط داوطلبانی موفق شده اند که امید خود را تا آخرین لحظه حفظ کرده اند.

#پاراگراف_۲
شما، داوطلب عزیزی که این مطلب را می خوانید هم ممکن است موفق بشوید (که حتماً باید اینطور بیاندیشید) یا حتی شکست بخورید (ان شاالله این حالت اتفاق نخواهد افتاد). اما تجربه نشان داده است که پدیده ای با عنوان “قبول شکست قبل از رقابت”، سالهاست داوطلبان زیادی را پیش از جلسه برگزاری آزمون از عرصه رقابت جدی کنار می زند. داوطلبان زیادی همه ساله به ما مشاوران اعلام می کنند که آخرین آزمون آزمایشی خود را خراب کرده ایم و دیگر با این روند، به هیچ نتیجه ای نمی رسیم. وقتی در آزمون جامع آخر، فلان آموزشگاه که n هزار نفر داوطلب دارد، رتبه من این قدر بد شده است، در جلسه کنکور که اوضاع به مراتب بدتر هم خواهد شد! چنین داوطلبی وقتی صبح کنکور از خواب برمی خیزد، پیشاپیش خود را برای یکی از بزرگترین شکست های زندگی اش آماده می کند. با احساسات عجیبی به سراغ دفترچه کنکور می رود و به صورت ناخودآگاه مدام با خود مرور می کند که نکند که اگر این تستی که من پاسخ می دهم غلط باشد چه خواهد شد؟! گویی در رفتار این داوطلب، به صورت غیرمحسوس بارقه های نگرانی و تشویش ملاحظه می شود…

#پاراگراف_۳
داوطلبان عزیز، این شریط ذهنی را مقایسه کنید با داوطلبی که لبخندی آرام که نشان از اعتماد به نفس دارد، قدم به حوزه آزمون خود می گذارد و در ذهن خود مرور می کند، “اگر من قبول نشوم چه کسی باید قبول بشود؟!” آری، کمی خود بزرگ بینی در رفتار داوطلبان موفق باید دیده می شود. یک خود بزرگ بینی که ناشی از تمرین و تکرار مطالبی است که مطالعه کرده است و با اعتماد به حافظه و دانش خود پا به جلسه آزمون می گذارد. ممکن است این داوطلب، همه مطالب لازم را مطالعه نکرده باشد و یا حتی برخی مواردی که بارها مرور کرده را دقیقاً به خاطر نیاورد اما با خود مدام مرور می کند که من برای موفقیت در این آزمون اینجا آمده ام و با هیچ چیز دیگری کار ندارم. این داوطلبان مدام با خود مرور خواهند کرد که همیشه میخواستم کاری کنم که اطرافیانم به من افتخار کنند و امروز آمده ام که با همین مداد مشکی که در دست دارم، این سرنوشت را برای خودم رقم بزنم. این داوطلبان گاهی از اوقات در جلسه کنکور، اخم بر چهره دارند، اخمی که نشان از تمرکز کامل حواسشان به تک تک دقایقی است که سپری می کنند. این توجه به گذر زمان در جلسه آزمون، کاری می کند که داوطلب از شر تست های زمانگیر به راحتی خود را خلاص کند و بدون هیچ نگرانی خاصی، دور این سوالات دایره کوچکی بزند و به سراغ سوالات بعدی برود. نتیجه این تمرکز و اعتماد به نفس داوطلبان، شرایطی خواهد بود که داوطلب لزومی نمی بیند که همه سوالات ریز و درشت را پاسخ بدهد و با تکیه بر تجربه حل سوالات تجمیعی خود می داند که اگر فقط سوالات ساده کنکور کارشناسی ارشد را با اطمینان پاسخ بدهد، رتبه برتر کسب می کند و نیازی به استرس زیاد در قبال نزدن برخی تست ها به خود راه نمی دهد. ضمناً این داوطلب از خالی بودن برخی خانه های پاسخنامه خود نمی هراسد.

#پاراگراف_۴
اگر بعد از حدود ۱۰ سال مشاوره تخصیلی، از من بپرسید کدام یک از این داوطلبان (داوطلبان دارای ویژگی های پاراگراف ۲ در مقایسه با داوطلبان پاراگراف ۳ ) موفق خواهند شد، به پشتوانه بیش از ۴۰۰۰ داوطلب کنکوری که هر کدام به نحوی به تجربه این حقیر افزوده اند، می گویم “هر کدام از این دو داوطلب ممکن است شکست بخورند، اما شکست داوطلبانی که پیش از جلسه آزمون، روحیه خود را باخته اند ۱۰۰% قطعی است”

#نتیجه
لطفاً تا شب قبل از کنکور، هر روز پارگراف ۳ (#پاراگراف_۳) این متن را مرور نمایید.

اشتراک گذاری پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *